Het herstel van Tatjana

Ik kwam terug van een heerlijke vakantie en had geen idee wat er met me aan de hand was. M'n gevoel voor alles en iedereen om me heen was weg, maar vooral m'n gevoel naar mezelf toe. Het enige wat me nog raakte, was het feit dat niets me raakte. M'n gedachtes over mezelf, de wereld, het leven waren erg somber en werden van kwaad tot erger. Ik voelde me "levend dood". Ik werd in die tijd begeleid door een psychologe. Zij paste cognitieve gedragstherapie toe en hoe goed zij ook was, niets sloeg aan. Ik kon wel duizend gedachtes zetten tegenover mijn "diepgewortelde" negatieve gedachten, maar als je hier niets bij voelt, lijkt het of je toneel moet spelen. Dit werkte niet voor mij. De gedachtes werden van kwaad tot erger en er kwamen zelfmoordgedachtes opzetten (dag in dag uit weer). Ik zag geen uitweg meer.

Adempauze
Na dit 4 maanden ervaren te hebben, gaf mijn lijf me uit het niets, een adempauze. "M'n bloed ging weer stromen, m'n geheugenproblemen verdwenen als sneeuw voor de zon, ik was weer vrolijk, kon weer genieten. M'n gevoel was weer terug! Fjiew… Maar niets bleek minder waar.

M'n depressieve klachten haalden me weer in. Toen heb ik direct hulp gezocht en ook gekregen. Zowel de psychologe als het IHT-team werden ingezet. We gingen weer aan de slag met cognitieve gedragstherapie en deze keer met succes, want dit keer was m'n gevoel niet volledig geblokt.

De oorzaak
Met het IHT-team en dan vooral met de ervaringsdeskundige, gingen we vooral kijken naar wat deze depressieve klachten mij te vertellen hadden; wat heeft deze klachten veroorzaakt en waar ligt de kern? Mede door dit aan te pakken kwam ik tot vele inzichten en zag ik in dat de kern van mijn depressieve klachten lag bij een "extreem laag zelfbeeld" (mede veroorzaakt door de dingen die in mijn leven op m'n pad zijn gekomen en hoe ik door deze situaties naar mezelf ben gaan kijken en over mezelf ben gaan denken) en dat geen enkele "psychische kwetsbaarheid" zomaar "uit de lucht" komt vallen.

Dat het erg belangrijk is om hier naar te kijken, want ik ben van mening, dat als je de kern niet aanpakt, je klachten blijven terugkomen!

Dankbaar
Ik ben dan ook ontzettend dankbaar dat; "de psychologe/psychiater, de PAAZ (kortdurende opname) en het IHT-team, incl. de ervaringsdeskundigen op mijn pad zijn gekomen. Zonder hen was ik niet waar ik nu stond. Trots ben ik op het feit dat ik dit zelf allemaal "geflikt" heb, dat ik sta waar ik nu sta en dat ik hardop durf uit te spreken dat ik durf te vertrouwen op mezelf!

Als ik het kan, waarom jullie niet?!

tatjana.jpg

"Mijn gedachtes over het leven en over mezelf waren erg somber"