Op pad MET Silvie Thys, sociaalpsychiatrisch verpleegkundige

Dit artikel verscheen in de voorjaarseditie van MET, 2019.

Een dagje meelopen met een medewerker van MET ggz. Zo krijgt u een goed beeld van onze manier van werken en onze visie op de geestelijke gezondheidszorg. Deze keer op pad met Silvie Thys, sociaalpsychiatrisch verpleegkundige bij Dokus Bemoeizorg Jongeren.

8.00 uur – start werkdag

“Ik begin de dag met een kop koffie en het doorlezen van mijn mails. Daarna ga ik naar het overleg van de crisisdienst. Als bemoeizorger draai ik daar ook in mee. Vannacht was het vrij rustig, dus weinig bijzonderheden.” 

9.00 uur – Dokus overleg

“Dokus Bemoeizorg Jongeren richt zich in Midden-Limburg op jongeren tot en met 23 jaar, die (ernstige) psychische, sociaal-maatschappelijke of verslavingsproblemen hebben en die zorg mijden. We streven ernaar de jongeren op te sporen en hen toe te leiden naar passende ondersteuning. In het Dokus-team zitten sociaalpsychiatrisch verpleegkundigen, een psychiater en een sociaaljuridische dienstverlener. Wekelijks bespreken we de lopende en nieuwe casussen en verdelen we de taken. Deze week zijn we onder andere in contact gekomen met een jongen met depressieklachten. Zijn ouders weten niet goed hoe ze hiermee om moeten gaan; ook is er een gevoel van schaamte. We kijken hoe we hem het beste kunnen helpen. Later deze week ga ik samen met de psychiater ernaartoe om te kijken of medicijnen een optie voor hem zijn.” 

10.30 uur – huisbezoek

“Via onze ketenpartners, zoals Bureau Jeugdzorg, het Veiligheidshuis, schoolplichtambtenaren, maatschappelijk werk en politie, krijgen we tips over kwetsbare jongeren. We proberen vervolgens met ze in contact te komen. Dat is niet makkelijk. Zo ga ik nu bij een jongen langs die in isolement is geraakt door zijn gameverslaving. De schoolplichtambtenaar heeft hem bij ons aangedragen. Hij ziet het gamen zelf niet als probleem, dus ik probeer hem uit te leggen wat de gevolgen zijn van zijn verslaving. Op dit moment staat hij nog niet open voor hulp, maar hij vindt het goed dat ik volgende week nog eens langskom.” 

11.30 uur - huisbezoek

“Meestal lukt het wel om iemand zover te krijgen dat hij hulp accepteert, maar het is vaak een kwestie van een lange adem. Wat me zorgen baart, is dat veel jongeren al ‘hulpverlenersmoe’ zijn, omdat er zoveel over de vloer zijn geweest. Bij hen heerst vooral het gevoel dat er niet naar ze geluisterd wordt. Dat gold ook voor het meisje met forse ADD-problematiek, waar ik nu naartoe ga. Ze kon niet meer functioneren en zat de hele dag op het zolderkamertje dat ze huurde. Ze weigerde elke vorm van hulp. Een half jaar lang ben ik wekelijks aan de deur geweest en heb briefjes bij haar binnen gegooid. Uiteindelijk maakte ze toch een keer de deur open en kon ik met haar praten. Nu heeft ze een jongerencoach en is ze in behandeling bij onze psychiater. Het gaat een stuk beter met haar. Ik ga vandaag bij haar langs, omdat de jongerencoach op vakantie is.” 

13.00 uur – overleg Veiligheidshuis

“We hebben intensief contact met onze ketenpartners. Vanmiddag zijn we bij het Veiligheidshuis, waar we kijken of er meldingen zijn. We maken dan, samen met de procesregisseur, afspraken over wie wat gaat doen. Als wij casussen oppakken, gaan we in eerste instantie meestal samen met de melder naar de jongeren. Bijvoorbeeld de maatschappelijk werker, de politie of schoolplichtambtenaar.” 

14.30 uur – op pad met straatcoach

“We gaan ook zelf actief op pad in probleemwijken. Dat doen we samen met de straatcoaches, om jongeren te leren kennen en te horen wat er in de wijk speelt. Daar waar jongeren overlast veroorzaken, proberen we dat aan te pakken, meestal in samenspraak met de wijkagent.” 

16.00 uur – rechterlijke machtiging

Vandaag een pittige afsluiting: het verkrijgen van een rechterlijke machtiging. Een jongen heeft ernstige psychische klachten die, in combinatie met middelengebruik, tot gevaarlijke situaties leidt. Zo liep hij midden in de nacht over de snelweg en is hij agressief. Omdat hij alle hulp weigert, heeft onze psychiater, Melanie Bohlander, bij de rechter een verzoek ingediend om hem hiertoe te verplichten. De rechter en griffier komen de thuissituatie bekijken. Ook Melanie en ik, de moeder en de jongen zelf en zijn advocaat zijn aanwezig. Het is een rechtszaak aan huis, de rechter doet ter plekke uitspraak: binnen een half jaar moet de jongen hulp hebben gezocht, anders volgt een gedwongen opname.”

Silvie Thys kijkt in de camera en staat voor een appartementencomplex met een smartphone in haar hand

Onze medewerkers bieden je een kijkje in hun dagelijks werk.